വിചനമായ രോടരികില് കൂടെ മെല്ലെ മുനോട്ടൂ പോക്കുന്ന സൈക്കിള്. വളരെ പതുക്കെയാണു അതു മുനോട്ടു ചലിക്കുന്നത്. അത് മുരുക്കെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കൈയ്യുകള് വിറക്കുന്നവയാണ്. വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പോകുന്ന സൈക്കിളിനും പ്രായമുണ്ട്.
അവന് ചെരുപ്പമാന്നു. അഞ്ചില് പടിക്കുന്ന പ്രായം. വളരെ ഉല്സാഹത്തോടെ കാര്യങള് ച്ചെയ്യൂന്നവന്. പിറന്നാളിനു അച്ചന് അവനു പുതിയ സൈക്കിള് സമ്മാനിച്ചപ്പോള് അവന്റെ സന്തൊഷം പറഞ്ഞു അറിയിക്കാന് പറ്റാത്തതായിരിന്നു. കഷ്ടപെട്ട് അവന് അതില് ഇടം കാല് ഉപയൊഗിച്ചു ചവിട്ടി. വീണു കാല് പൊട്ടിയെങ്കിലും അവന് പതരാതെ പിന്നെയും ശ്രമിച്ചു.
തോല്വികളില് കാരണം പിന്മാരുന്ന പ്രക്രിതം അല്ല അവനുള്ളത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അച്ചന് ഉള്ളു കൊണ്ട് ആന്ദിച്ചു. അവന് സൈക്കിളില് ഇടം കാല് ഇടാതെ തന്നെ ഓടിച്ചു തുടങ്ങി. ആത്മ വിശ്വാസത്തോടെ അവന് ഒരു ദിവസം റോഡില് ഇറങ്ങി.
അചന്റെ കണ്ണില് നിന്നും ഒരു ഇറ്റ് കണ്ണുനീര് റോഡില് വീണു. പതുക്കെ പതുക്കെ സൈക്കിള് മുണ്ണോട്ട് പോയി.
Saturday, August 7, 2010
Wednesday, August 4, 2010
പൂവിന്റെ കഥ
കാറ്റത്തു മെല്ലെ ചാഞ്ജാടുന്ന ചെടി. മാസത്തില് ഒരു പ്രാവശം മാത്രം പൂവ്വിടുന്ന ചെടി. നല്ല ചുവന്ന പൂവ്. പൂവ് മൊടിടുന്ന സമയം ചെടിക്കു എറ്റവും കൂടുതല് ഭുധിമുടട്ടുള്ള സമയം. അതിന്റെ സമയത്തു ചെടി ആകെ ഒന്ന് ഭംഗി വെക്കും. ആ സമയതാണ്ണ് ഭ്രിംഗങള് പൂവിന്റെ തേന് നുകരാം എത്തുന്നത്. കൂര്ത്ത മുള്ളുക്കള് കൊണ്ട് ചെടി വന്ഡുകളെ എതിര്ക്കുന്നു. അവഗനിക്കുന്നു. പക്ഷെ ഏതെഗിലും ഒരു വിധ്വാന് പൂവിനെ പുണരുന്നു. മതി ആവൊളം തേന് കുടിച്ച് പറന്നു പൂകുന്നു. പൂവു അത് കഴിഞ്ഞ് കായ്കുന്നു. എങ്ങനെ സംഭവിചു എന്നറിയാതെ. ആവസാനം പൂവു കൊഴിയുന്നു ... പക്ഷെ പുതിയ ചെടികള്ക്ക് ജീവന് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് ...
Tuesday, August 3, 2010
കവിത
വയലിനക്കരെ ... ദൂരെ വസന്തം പൂത്തുലഞ്ഞു.
സുര്യന് ചാരി നിന്ന് ചിത്രം വരച്ചു,
വിവിധ നിറങ്ങള് ചാലിച്ച മഴവില്ല്.
ഉണ്ണി കുട്ടന് ഇതും കണ്ട് കൈ അടിച്ചു.
ലാലിനും മച്ചാനും ഇത് ഇഷ്ടപെട്ടില്ല.
അവര് സാറിനെ കൊണ്ട് ,
കട്ടന് കാപ്പി ഊത്തി.
സിംഹവാലന് കുരങ്ങുകള്
കുന്തമുനയെ കൊണ്ട്
ഒരു ഇക്കയെ വൃണം ഏല്പ്പിച്ചു.
ചാക്കോ എന്നിട്ടും വള്ളികളില് ഉലഞ്ഞു ഉത്സാഹിച്ചു
ഒപ്പം അച്ചായനും....
സുര്യന് ചാരി നിന്ന് ചിത്രം വരച്ചു,
വിവിധ നിറങ്ങള് ചാലിച്ച മഴവില്ല്.
ഉണ്ണി കുട്ടന് ഇതും കണ്ട് കൈ അടിച്ചു.
ലാലിനും മച്ചാനും ഇത് ഇഷ്ടപെട്ടില്ല.
അവര് സാറിനെ കൊണ്ട് ,
കട്ടന് കാപ്പി ഊത്തി.
സിംഹവാലന് കുരങ്ങുകള്
കുന്തമുനയെ കൊണ്ട്
ഒരു ഇക്കയെ വൃണം ഏല്പ്പിച്ചു.
ചാക്കോ എന്നിട്ടും വള്ളികളില് ഉലഞ്ഞു ഉത്സാഹിച്ചു
ഒപ്പം അച്ചായനും....
Monday, August 2, 2010
വിതൂര ..
പച്ച വിരിച്ച പുല് മെത്ത. കാറ്റിന്റെ ഗതിയോടു തങ്ങളുടെ പൂര്ണ യോചിപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പക്ഷികള് ആനന്ദിച്ചു പറക്കുന്നു. ഇന്നലകളെ കുറിച്ച് ചിന്തികാതെ, ഇന്നിനെ കുറിച്ച് വേവലാതി പെടാതെ അവര് കുട്ടം ആയി ഉല്ലസിക്കുന്നു. എനിക്ക് മുകളിലേക്ക് നോക്കാന് വയ്യ. സുര്യന്റെ രശ്മികള് അതിനു സമതികുനില്ല. നടന്നു കാലുകള് വേദനിക്കുന്നു. ആരെയും അങ്ങ് അകലെ വരെ കാണുനില്ല. ഇവര് എവിടേ ? അല്ലാവരും വിട്ടു പോയോ ? മുട്ടൊല്ലം ഉയരം പിടിച്ച പുല് നാമ്പുകളില് തൊട്ടു മുന്നോട്ടു നടകുമ്പോഴും ഞാന് തിരഞ്ഞു. ആകാംഷ ഭാരിടം ആകുമ്പോള് മനസിന്റെ ഇടിപ്പ് നമ്മള് അറിയാതെ തന്നെ കുടില്ലേ ? കരച്ചിലിന്റെ വാകത് എത്തുന്ന വികാരം. ഞാന് കരയാന് ഒരുങ്ങി. പക്ഷെ ശബ്ദം വരുനില്ല. എന്നെ ആരോ കരയാന് സമതികാത്ത പോലെ. ശ്രേമങ്ങള് ഒന്നോനായി പാഴാകുന്നു. പെട്ടന് എന്നെ ആരോ തട്ടുന്ന പോലെ.
കണ്ണുകള് തുറന്നു. വള്ളി കാല് വെച്ച് എന്നെ ചവിട്ടുന്നു. 'ചവിട്ടല്ലേ' എന്നും പറഞ്ഞു ഞാന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ഞാന് മയങ്ങി, എന്റെ ലോകത്തേക്ക് ...
Wednesday, July 14, 2010
ഓര്മയിലേക്ക് ഒരു ഫ്രീകിക്ക് ...
കാല്പ്പന്തു കളിയോടുള്ള അഭിനിവേശത്തിന്റെ തുടക്കം ഒരുപക്ഷെ കളിക്കാന് ഏറ്റവും എളുപ്പം ഉള്ള കളി എന്ന നിലക്ക് ആവണം. ഒരു പന്തും എടുത്തുകൊണ്ടു ഇറങ്ങിയാല് മതിയല്ലോ. ഓര്മയിലൂടെ കുറച്ച കാലം പിറകോട്ടു പോയാല് അത് എത്തി നില്ക്കുക സ്കൂളിലെ ദിവസങ്ങളില് ആണ്. ആഴ്ചയില് രണ്ടോ മൂന്നോ തവണ മാത്രം വീണു കിട്ടുന്ന പി.ഇ.ടി പിരീഡ്. ചില ദിവസങ്ങളില് അത് മുടക്കാന് ആയി എക്സ്ട്രാ ക്ലാസ്സ് എന്ന ആയുധവുമായി ചാടി വീഴുന്ന ടീച്ചര്മാര്. സങ്കടം തോന്നി പോവും. പക്ഷെ മറ്റു ചില സമയങ്ങളില് രണ്ടു പീരീഡ് വരെ നീളുന്ന ഉല്ലാസ വേളകള്. കിട്ടിയ ഗോളും അടിച്ച ഗോളും എല്ലാം തൂക്കി എടുത്തു തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോഴാവും ക്ലാസ്സ് ലീടെറുടെ അറിയിപ്പ് "എടാ .. ടീച്ചര് ഇല്ല..". വീണ്ടും ചാടി ഇറങ്ങും ഗോദയില്, സ്കൂള് ടാപ്പിലെയോ അല്ലെങ്ങില് കിണറ്റിലെയോ പച്ച വെള്ളം തരുന്ന ഊര്ജവുമായി. അങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ചവിട്ടും കുത്തും വാങ്ങി ഗോള് അടിച്ചു വീട്ടില് എത്തുമ്പോള് ആണ് ആ സത്യം മനസ്സില് ആവുന്നത്. രാവിലെ ഇട്ടിട്ടു പോയ ഷര്ട്ട് അല്പം നിറം മാറിയിട്ടുണ്ട്. പെയിന്റ് പോയിട്ട് ഉണ്ടെങ്കില് അതിനു വേറെ. പിന്നെ ചെവി പൊത്തി ഒരു നില്പാണ് അഞ്ചു നിമിഷത്തേക്ക്. "ഇനി ഇങ്ങനെ വന്നാല് നിന്നെ കൊണ്ട് തന്നെ അലക്കിക്കും". വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന തോന്നല്. അമ്മയുടെ ദേഷ്യം കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു നേരെ ചാടി വീഴും, ഊണ് മേശയിലെ പലഹാരങ്ങളിലെക്ക്. പക്ഷെ ഈ അങ്കം അവിടെ തീരുന്നില്ല.
അഞ്ചിലോ ആറിലോ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് സീരിയസ് ആയി ഫുട്ബോളിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത്. അതിനു കാരണക്കാരന് നെന്മാറക്കാരന് ചന്ദ്രന് മാഷാണ്. പക്ഷെ പന്ത് തൊടണം എന്നുണ്ടെങ്കില് ആദ്യം കരുത്തു തെളിയിക്കണം. മൈതാനത്തിനു ചുറ്റും ഒരു റൌണ്ട് ഓട്ടം. അതും എന്നും ഫുട്ബോള് കിട്ടി എന്ന് വരില്ല. ചിലപ്പോള് പുള്ളി വോളിബോല് കളിപ്പിക്കും. അല്ലെങ്ങില് ഒരു പീരീഡ് മുഴുവന് നീളുന്ന ഫുട്ബോള് പരിശീലനം. dribbling, പാസ്സിംഗ്, ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങി നമ്പരുകള് ഒരുപാട്. ചിലപ്പോള് ദേഷ്യം വരുമെങ്കിലും സംഗതി കൊള്ളാമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് സ്കൂളിലെ ജൂനിയര് ലെവല് tournament. ഓര്മയിലെ ആദ്യത്തെ പ്രൊഫഷണല് മത്സരം. സ്കൂളിനെ ഹൌസ് ആകി തിരിക്കും. എട്ടിന് താഴെ ഉള്ള ക്ലാസ്സുകാര് ആണ് ഈ ലെവലില്. ഞാന് എന്ട്റെ ടീമ്ന്റെ ഗോളി. ഒരു കളി ജയിച്ചു, ഒന്ന് തോറ്റു. ഫൈനലില് എത്തിയില്ല. ജൂനിയര് സീനിയര് ഫൈനല് മത്സരങ്ങള് ഒന്നിച്ചാണ്. മത്സരം നടക്കുമ്പോള് ഞാന് അപ്പുറത്തെ ക്ലാസ്സില് ഇരുന്നു പ്രസംഗം പഠിക്കുന്നു. ഇന്റര് സ്കൂള് ആര്ട്സ് മത്സരത്തില് അവതരിപ്പിക്കാന് ഉള്ള ഐറ്റം ആണ്. എന്ട്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവന് ഗ്രൗണ്ടില്. ഒടുവില് ഉള്ള ദൈര്യം ഒക്കെ എടുത്തു പറഞ്ഞു "എനിക്ക് വയ്യ ടീച്ചറെ. എനിക്ക് കളി കാണണം." അടുത്ത ദിവസത്തെ പ്രസംഗം കൊളമായി എന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.
ആയിടക്കാണ് കേരളം സന്തോഷ് ട്രോഫി ജയിച്ചത്. കേരളത്തിന്റെ കളികള് ടിവിയില് ഉണ്ടാവാറില്ല. പിന്നെ ഒരേ ഒരു മാര്ഗം റേഡിയോ യില് ചെവി ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു നില്ക്കുക എന്നാണ്. ഇങ്ങനെ കേട്ട് കണ്ട ഒരു മാച്ച് ആണ് കേരള ഗോവാ ഫൈനല്. എന്തായാലും അടുത്ത വര്ഷം കേരള മഹാരാഷ്ട്ര മാച്ച് ടീവിയില് വന്നു. അത്തവണ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു വിജയന് bengal ന്റെ എതിരെ നേടിയ ഗോള്, ഒരു മലയാളിയും മറക്കാന് ഇടയില്ല.
1994 ലോക കപ്പു ആണ് ഓര്മയിലെ ആദ്യത്തേത്. അതും അങ്ങകലെ കിടക്കുന്ന അമേരിക്കയില് നടക്കുന്നത്. ഉറക്കം കളഞ്ഞു കളി കണ്ടു അടുത്ത ദിവസം ക്ലാസ്സില് ഇരുന്നു തൂങ്ങുന്ന ടെക്നിക് അന്നാണ് പഠിച്ചത്. അര്ജന്റീന ഒരു ഹരമായി മാറിയതും ആ സമയത്ത് തന്നെ. മറഡോണയുടെ കളി കാണാന് അത്തവണ ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി. മറഡോണയുടെ പാസ്സില് കനിഗിയ അടിച്ച ഗോള്, ബാട്ടിസ്ട്ടൂട്ട, കറുത്ത കുതിരകള് ആയ bulgaria , ഹജിയുടെ റുമാനിയയോട് തോറ്റ മറഡോണ ഇല്ലാത്ത അര്ജന്റീന, ബാജിയോ ഫൈനലില് തുലച്ച പെനാല്ട്ടി, രോമാരിഒയുടെ മികവില് ജയിച്ച ബ്രസീല്, എല്ലാം ഇന്നും ഓര്മയില് നിശ്ചല ചിത്രങ്ങള് ആയി കിടപ്പുണ്ട്. ഫുട്ബോള് ഒരു ലഹരി ആയി മാറുക ആയിരുന്നു. പത്രം കിട്ടിയാല് ആദ്യം സ്പോര്ട്സ് പേജ് വായിക്കുന്ന ശീലം അക്കാലത്തു ആണ് തുടങ്ങിയത്. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് FC കൊച്ചിന് എന്ന ക്ലബ്ന്റെ ജനനം. ഇന്ത്യയില് ദേശീയ ലീഗ് തുടങ്ങിയതും അക്കാലത്തു തന്നെ. കേരള പോലീസും Titanium ഉം നിറഞ്ഞു നിന്ന കേരള ഫുട്ബോളിന് പ്രൊഫഷണല് മുഖം നല്കിയ ക്ലബ്. വിജയനും, അഞ്ചേരിയും, രാമന് വിജയനും എല്ലാം വന്നതോടെ ഞാന് ഒരു FC ഫാന് ആയി മാറി. ദേശീയ ലീഗിന്റെ തലേ ദിവസത്തെ കളിയുടെ റിസള്ട്ട് അറിയാന് വേണ്ടി ആറു മണിക്ക് തന്നെ എഴുനേറ്റു പത്രം നോക്കും. അന്ന് വീട്ടില് പത്രം ആദ്യം വായിക്കുക അച്ഛന് ആണ്. അത് തീരുന്നത് വരെ കാത്തു നില്ക്കാന് ക്ഷമ ഇല്ല. അത് കൊണ്ടാണ് ഈ സാഹസം. എന്നാല് തുടങ്ങിയതിലും വേഗം FC പോളിഞ്ഞതോട് കൂടി ആ വഴിക്കുള്ള താല്പര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പത്തിരിപ്പാല ഒരു മിനി മലപ്പുറം ആണ്. ഫുട്ബോള് കമ്പക്കാരുടെ നാട്. സ്കൂള് മൈതാനിയില് നടത്തുന്ന ഫുട്ബോള് കളികള് കാണാന് എത്തുന്ന കാണികളുടെ എണ്ണം തന്നെ അതിനു സാക്ഷ്യപത്രം. "brothers പത്തിരിപ്പാല" എന്ന ക്ലബ് ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പ്രതിനിതികള്. ഈ ടൂര്ണമെന്റുകളുടെ സ്പോന്സര്മാര് പലപ്പോഴും ഫുട്ബോള് തലയ്ക്കു പിടിച്ച നാട്ടിലെ കച്ചവടക്കരാവും. ഓര്മയില് നിന്നൊരു announcement "ട്രോഫി സ്പോന്സര് ചെയ്യുന്നത് ... പോത്ത് ബഷീര്". ആള് സ്ഥലത്തെ പ്രസിദ്ധ പോത്ത് വ്യാപാരി. എങ്ങനെ ചിരിക്കാതെ ഇരിക്കും? ഈ കളിക്കാര് പലരും ജോലി കിട്ടി ഗള്ഫില് പോയതോടെ ഇതെല്ലം കേട്ടുകേള്വി മാത്രം ആയി.
പത്തില് എത്തിയതോട് കൂടി കളിയ്ക്കാന് ഉള്ള ത്വര കുറക്കേണ്ടി വന്നു. എന്നാലും ചിലപ്പോളൊക്കെ ആറു മണി വരെ കളിച്ചു, ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വീട്ടില് എത്തും. എന്നിട്ട് സ്പെഷ്യല് ക്ലാസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന കള്ളവും. അങ്ങനെ 1998 ലോകകപ്പ്. ചുവപ്പ് കാര്ഡ് ന്റെ മേളം ആയിരുന്നു. ബെക്കാം, ഒര്ട്ടേഗ, ന്യുമന് എന്നിവരൊക്കെ പുറത്തു. ഓര്മയില് നില്ക്കുന്ന പ്രകടനങ്ങള് സൂക്കെരുടെ ക്രോയഷിയ, ഓവന്റെ ഗോള്, സിദാന് എന്ന മാന്ത്രികന്, ബ്രസിലിനെ തകര്ത്തു ഫ്രഞ്ച് പടയോട്ടം. അര്ജന്റീന ക്വാര്ട്ടറില് ഹോളണ്ട്നോട് തോറ്റു പുറത്തായതോടെ ഫൈനലില് ഫുള് സപ്പോര്ട്ടും ഫ്രാന്സിനു ആയിരുന്നു. പ്ലസ്ടു പഠിക്കാന് എത്തി പെട്ടത് തൃശ്ശൂരില്. ഞാന് നോക്കുമ്പോള് എല്ലാവരും ഫോര്വേഡ് ഉം ടിഫെന്ടരും ഒക്കെ ആണ്. അങ്ങനെ ഞാന് പഴയ ഗോളിയുടെ കുപ്പായം എടുത്തിട്ടു. ഒന്ന് രണ്ടു മികച്ച പ്രകടനങ്ങള് നടത്തിയതോട് കൂടി അല്പ സ്വല്പം പേരും ആയതാണ്. പക്ഷെ ഹൌസ് ടീമില് കേറി കൂടാന് അത് പോരാ. കാരണം അവിടെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ടയിവ് ചെയ്യുന്ന യാസിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹോസ്റ്റലില് ഫുട്ബോള് കമ്പമുള്ള കുറച്ചു പേര് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നും വൈകീട്ട് കളി. അതും ഫുള് ഗ്രൌണ്ട്. അടപ്പിളകും. ഒരു ഞായര് ആഴ്ച. ഒന്നൊന്നര മഴ പെയ്യുന്നു. രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു കളിയ്ക്കാന് ഇറങ്ങി. അത് കഴിഞ്ഞു ഇറ വെള്ളത്തില് ഒരു കുളിയും. തിരിച്ചു എത്തിയപ്പോള് warden വാളും എടുത്തു നില്ക്കുന്നു. മുന്പേ ഒടക്കായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള് രക്ഷപെട്ടു. പത്തില് താഴെ ഉള്ളവര്ക്ക് കണക്കിന് കിട്ടി. പക്ഷെ അധികം വൈകാതെ തന്നെ എനിക്ക് പണി കിട്ടി. പിന്നീട് ഒരിക്കല്, മഴ പെയ്ത കുളമായ ഗ്രൗണ്ടില് തെന്നി വീണു. ഇടത്തെ കയ്യില് ഒരു വേദന. കാര്യമാക്കിയില്ല. ഇന്നും അത് എവിടൊക്കെയോ നിന്ന് തല പൊക്കും. അതോടു കൂടി ഗോളിയുടെ പണി നിര്ത്തി. ഡിഗ്രി നാളുകള് ചുമ്മാ ഫുട്ബോള് കളിച്ചു കളയാന് സമയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വേറെ നൂറു തിരക്കുള്ളപ്പോള്. അങ്ങനെ അടഞ്ഞു പോയ ഒരു അദ്ധ്യായം വീണ്ടും തുറപ്പിക്കുനത് എന്ഐടി ജീവിതമാണ്. വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ പന്ത് കളി, ടൂര്ണമെന്റ്, 4 's അരീന... ഗുര്ഗാവില് ട്രെയിനിംഗ് സമയം. കളി കാണാന് ഹിന്ദി കാരന്മാര്ക്ക് താല്പര്യം ഇല്ല. വെക്കാന് ഹോസ്റ്റല് മാനേജര്ക്കും. പത്തു മണിക്ക് ശേഷം ടീവി ഓഫ് ആണ്. പക്ഷെ അങ്ങനെ അങ്ങ് സമ്മതിക്കാന് ഞാനും ജോയിയും തയ്യാര് അല്ലായിരുന്നു. അര്ദ്ധ രാത്രി ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും മാത്രം ടീവിക്ക് മുന്നില്. ഒരുപാട് കൊതിപ്പിച്ചു അര്ജന്റീന വീണ്ടും പുറത്തു. പക്ഷെ അതില് നിര്ഭാഗ്യം എന്ന ഒരു ഘടകം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഫുട്ബോള് ഇന്നും ഒരു ഹരം ആയി തന്നെ നില നില്ക്കുന്നു. സ്കൂളിലെ ആരും പേടിക്കുന്ന ടീച്ചറോട് ഉടക്കാനും, വീട്ടില് നിന്നും കേള്ക്കുന്ന ചീത്ത മറക്കാനും, റേഡിയോയില് ചെവിയോര്ത്തും, ടീവിക്ക് മുന്നില് ഉറക്കം കളഞ്ഞും ഇരിക്കാനും, കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയത് പന്തും എടുത്തു ഇറങ്ങാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ലഹരി. ലോകകപ്പു ഫുട്ബോള് ഓരോ മലയാളിക്കും ജീവിതത്തിലെ മുഹൂര്ത്തങ്ങള് അളക്കാന് ഉള്ള അളവുകോലാണ്. വുവുസേലയും, ജബുലാനിയും, പോള് എന്ന നീരാളിയും, ലരിസ്സ Riquelme യും ഒരുപിടി നല്ലതും ചീത്തയും ആയ ഓര്മകളുമായി ഒരു ലോകകപ്പു കൂടി കടന്നു പോകുന്നു. വര്ണ്ണ വെറിക്കെതിരെ സധൈര്യം പോരാടിയ ആഫ്രിക്കന് മണ്ണില് വിരുന്നെത്തിയ മാമാങ്കം. മനസ്സില് നിറയെ ഫുട്ബോള് ചിന്തകളും, കൂട്ടലുകളും കിഴിക്കലുകളും ആയി മുപ്പതു ദിനങ്ങള്. ചര്ച്ചകളും വാഗ്വാധങ്ങളും കൊഴുപ്പിക്കാന് ഇന്റര്നെറ്റ് ന്റെ അനന്ത സാധ്യതകളും ആയതോട് കൂടി രംഗം കൊഴുത്തു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ. മനസ്സില് മായാതെ നില്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങള്: ഗോള് നിഷേധിക്കപെട്ട ലംബാട്, ചരിത്രത്തില് സ്ഥാനം പിടിക്കാന് ഉള്ള സുവര്ണാവസരം പാഴാക്കിയ ഗ്യാന്, പരുക്കിനെ വെല്ലുവിളിച്ചു ഒടിഞ്ഞ കയ്യുമായി കളിച്ച ദ്രോഗ്ബ, യുദ്ധം തോറ്റ പടത്തലവനായി മറഡോണ, പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരത്തില് തളര്ന്നു പോയ മെസ്സിയും റൂണിയും, യുവത്വത്തിന്റെ ചോരത്തിളപ്പുമായി മുള്ളറും ഒസിലും, തോല്വിയിലും തല ഉയര്ത്തി മടങ്ങിയ ഷ്വയിനി, നേരത്തെ കൂടൊഴിഞ്ഞ കാനരികള്, ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു ടീമിന്റെ പ്രതീക്ഷകള് തോളിലേറ്റിയ ഫോര്ലാന്, ചെകുത്താന്റെ കയ്യുമായി സുവരെസ്, ബഹളങ്ങള് ഇല്ലാതെ വന്നു കലാശ കളി വരെ എത്തിയ ഡച്ചുകാര് ... ഒടുവില് തന്ത്രങ്ങളുടെ കരുത്തില് കന്നി കിരീടം ഉയര്ത്തിയ സ്പെയിന്. നന്ദി ... ഈ ലോകകപ്പ് അവിസ്മരണീയം ആക്കിയ എന്ടെ കൂട്ടുകാര്ക്ക് ... കാത്തിരിക്കാം ... ഇനി സാംബ നൃത്തത്തിന്റെ താളങ്ങള്ക്കായി ... ഫുട്ബോള് സിരകളിലൂടെ ഒഴുകുന്ന, ഫുട്ബോള് ജീവ ശ്വാസം ആയി കരുതുന്ന ബ്രസിലുകാരുടെ ലോകകപ്പിനായി ... സ്വപ്നങ്ങളിലെ സ്വപ്ന ഫൈനലിനായി ...
Wednesday, June 30, 2010
Yeswanthpoor Expressile Kanniyathra
അവസാനം ഞാനും Blog എഴുതാന് തീരുമാനിച്ചു....
അപ്പോ നിങ്ങള് വിചാരിക്കും മലയാളം കൂട്ടിവായിക്കാനറിയാത്ത ഞാന് എങ്ങനെ ബ്ലോഗ് എഴുതുമെന്ന്? എന്നാലും വേണ്ടില്ലാ ഞാന് ഇതാ തുടങ്ങീ...
ഈ സംഭവം നടക്കുനതു നമ്മുടെ കേന്ദ്ര റെയില്വേ സഹ മന്ത്രി 'ഇ അഹമ്മദു സാഹിബ് ' കനിഞ്ഞ്അരുള്ളി തന്ന Yeswanthpoor കണ്ണൂര് expressil.
എന്നത്തേയും പോലെ അന്നും ഞാന് ഓടിപിടിച്ചു Railway station-ലെത്തീ. അവിടെ നമ്മുടെ വണ്ടി തീതുപ്പാനയീ കല്ക്കരിയും തിന്നു ഏമ്പക്കം വിട്ടു കിടക്കുന്നൂ...
സമയം 7.50 PM, രഥം 8 മണിക്ക് പുറപ്പെടും. സാരഥിയും കൂട്ടാളിയും Engine റൂമില് കേറികഴിഞ്ഞൂ. ഞാന് അത്താഴം രണ്ടു Good day ബിസ്കെട്ടിലും ഒരു തണ്ണിമത്തന് ജുസിലും ഒതുക്കി. ഇന്നും ഞാന് ഒരു മിനറല് വാട്ടര് ബോട്ടില് വാങ്ങീ. ഒരു കംമ്യുനിസ്റ്റു കാരനായ ഞാന് എന്തിനീ ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തക കമ്പനിയുടെ products വാങ്ങുനതെന്തിനെന്ന ചോദ്യത്തിന് എപ്പോഴും എനിക്ക് ഉത്തരമില്ല.
നമുക്ക് യാത്രയിലോട്ടു തിരിച്ചു വരാം. ഈ യാത്ര അവിചാരിതമയീ വന്നുപെട്ടതാണ്, return ticket ആണേല് ഇല്ലതാനും. നമ്മുടെ മച്ചാന് 2 ticket thathkalil ബുക്ക് ചെയ്തതിലോരണം നമ്മുക്ക് ഓഫര്ചെയ്തു.
ഓസ്സിക്കു കിട്ടിയതലേ, ഒന്ന് നാടൊക്കെ കണ്ടുവരം എന്നു വിചാരിച്ചു കയരികൂടിയതാണ് ട്രെയിനില്, എന്നിട്ടിപ്പോള് ഞാന് ഒറ്റക്ക് യാത്രചെയ്യണം. മച്ചാനെ മാനേജര്ക്ക് പെരുത്ത് ബോധിച്ചു... ശനിയാഴിച്ചതെക്കുള്ള പണി കൂടെ ഇന്ന് കൊടുത്തൂ.... അങ്ങനെ യാത്ര cancelled. തത്കാല് Ticket ആണേല് ക്യാന്സല് ചെയാനും പറ്റില്ല. ഈയുള്ളവന് കര്യമയീ പണിയില്ലാത്തകാരണം ട്രിപ്പ് മുടക്കെണ്ടന്നു കരുതി.
പ്ലാട്ഫോമില് കുറച്ചു മലയാളികള് kerala രാഷ്ട്രീയത്തെ കുറിച്ച് ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നു. നാളെ ഹര്ത്താല് ആണത്രേ. ഇന്ധന വിലകൂട്ടിയതില് പ്രതിക്ഷേതിച്ചു LDF ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഹര്ത്താല്. ഭഗവാനെ നാളെ വണ്ടി ഇറങ്ങിയാല് ഉടനെ വീടനയണം, ഇല്ലേ റോട്ടീകിടക്കാം. ഇങ്ങനെ ഓരോന്നും ഓര്ത്തു ഞാന് കമ്പര്ടുമെന്റിലോട്ടു കേറി. S1-46, എന്ജിനോട് തൊട്ടടുത്ത കൊമ്പാര്ടുമെന്ട്ടു. എന്ജിനിന്റെ കൂകുവിളിയും കേട്ടുരങ്ങാം.
പെട്ടെന്ന് കുറെ ആര്പ്പുവിളികളും മുദ്രാവാക്യങ്ങളും, നമ്മുടെ മന്ത്രിപുങ്കവന്റ്റെ പേരും കൂട്ടത്തില്. ഹര്ത്താല് ഇത്ര പെട്ടന്ന് തുടങ്ങിയോ എന്നുവിചാരിച്ചു ചാടിപ്പുരത്തിരങ്ങിയപ്പോള് ഒരുകൂട്ടം ആളുകള് ഒരു മലയാള ബാനറും തൂകി നില്കുന്നൂ... മലയാളം കൂടി വയിച്ചപോലാണ് ഇവര് നമ്മുടെ കേരളസമാജ്ഹം പ്രവര്ത്തകരാണ്. ഇതു അഹമ്മത് സാര് പ്രത്യേകം അലോട്ട് ചെയ്ത ട്രെയിനിന്റെ കന്നിയാത്ര ഉദ്ഘാടനം ചെയതയക്കാന് വന്നതാണ്. ഏതായാലും കന്നിയത്രക്ക് അവസരം കിട്ടിയതില് ഞാന് അഭിമാനിച്ചു. ഞാന് ആഹെമെദ് സാറിനെയും, കേരള സമജ്ഹം പ്രവര്ത്തകരെയും, കൂട്ടത്തില് മച്ചാനേയും ഉള്ളാല് നമിച്ചു. ഈ വണ്ടി ഡെയിലി ആക്കുക എന്നത് മലയാളികളുടെ ഒരു ചിരകാല അഭിലഷമായിരുനൂ.
തിരിച്ചു സമാധാനത്തോടെ കമ്പര്ത്മെന്റില് കേറിയ ഞാന് സൈഡില് ഒട്ടിച്ച ചാര്ട്ട് ഒന്ന് വെരിഫൈ ചെയ്തു. ആഹാ കന്നിയാത്ര കൊള്ളാം.. ഇപ്പ്രാവിശ്യം രണ്ടു മധുര 22 കാരികള് കൂട്ടിനുണ്ട്.( നമ്മുടെ cadbery ecliersinte പരസ്യം പോലെ... മോനെ മനസില് ഒരു വെടി പൊട്ടി... ) ഞാന് വീണ്ടും ചാര്ട്ടില് പരതി, 2 പേരും ഒറ്റക്കാ... :) (മോനെ മനസ്സില് രണ്ടു വെടി പൊട്ടി ...)
മച്ചാന് പണികൊടുത്ത മാനേജരെ ഞാന് മനസ്സില് നന്നിപറഞ്ഞു. ഹാ കുറച്ചു നേരം കത്തിഅടിക്കാം എന്നു വിചാരിച്ചു ഉള്ളീകയരിയപ്പോള് 2 ഭയങ്കരികളും മൊബൈലില് ശ്രിങ്കരിചോണ്ടിരിക്കുന്നൂ... ലൈനിന്റെ അപ്പുരതുല്ലവന്മാരുടെ തന്തക്കു വിളിച്ചോണ്ട് ഞാന് എന്റെ ലെഗേജുകള് ഒതുക്കിവെച്ചു.
പ്രതീക്ഷകൈവിട്ട ഞാന് കമാപ്ര്ത്മെന്റിലൂടെ റോന്തുചുറ്റാന് തുടങ്ങീ... സാധാരണ പഴയ കൂട്ടുകാരെ കണ്ടുമുട്ടാറുണ്ട്.. എപ്രാവിശ്ര്യവും പതിവ് തെറ്റിയില്ല. മച്ചാന് പണ്ടു Rag ചെയ്തുവിട്ട 'ജൂനിയര് പെണ്കൊടി...' കാതില് Applinte സുനാപ്പി തിരുകികൊണ്ട് പാട്ടുകേള്ക്കുന്നൂ.. കൂടാതെ കയ്യില് കടിച്ചാല് പൊട്ടാത്ത english പുസ്തകവും. അഭിനവ Software Engineerude ലുക്ക് ആന്ഡ് ഫീല്.
ഞാന് കൊച്ചിനെ പയ്യെ വിളിച്ചു..കൊച്ചിനെന്നെ പിടികിട്ടി... സമാധാനം...സാധാരണ ആരും എന്നെ ഓര്ക്കാറില്ല. കുട്ടി എന്നെ തൊട്ടടുത്ത സീട്ടിലോട്ടു ക്ഷണിച്ചു... ഞങ്ങള് കുറെ ഒഫീഷ്യല് കാര്യങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്തു പുതിയ ടെക്നോളജി, വര്ക്ക് ലോഡ്, ഹൈക്ക്, റിസിഷന് അങ്ങനെ പലതും. സംസാരം ഒഫ്ഫെഷ്യല് ആയതുകൊണ്ട് ബോര് അടിയ്ക്കാന് തുടങ്ങീ... സംഭാഷണം ആരു വെട്ടിച്ചുരുക്കും എന്നു രണ്ടാളും വിച്ചരിചോണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, സഹയാത്രികര് ഉറങ്ങാനുള്ള തയാറെടുപ്പ് തുടങ്ങീ... ഞങ്ങള് അങ്ങനെ സുകനിദ്ര ആശംസിച്ചു എഴുനേറ്റു. പോകുനതിനുമുന്പ് ഹര്ത്താലിനെ പറ്റി മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു. ഒരു സുഹൃത്ത് സംഭാഷണം പോലും നടത്താത എന്റ്റെ കഴിവില്ലായ്മയെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് സീട്ടിലോട്ടു പോയീ.
സീറ്റില് എത്തിയ ഉടനെ ഞാന് E-ടിക്കെട്ടിന്റ്റെ പ്രിന്റ്റെടുത്തു confirm ചെയ്തു... ഭാഗ്യം എല്ലാം കറക്റ്റ്.. ഞാന് TTR വരുനതും നോക്കിയിരുന്നു... ചെക്കിംഗ് കഴിഞ്ഞാല് കേരികിടനുരങ്ങാമ്മയിരുനു, 5 മണിക്ക് വണ്ടി ഷോര്ണൂര് എത്തും. മൊബൈലില് അലാറം സെറ്റ് ചെയ്തു ഇരുമ്പഴികളിലൂടെ പുറതോട്ടും നോക്കിയിരുന്നു... കെട്ടിടങ്ങള് പിന്നോറ്റൊടുന്നത് ഒരു കാഴ്ചയാണ്. ഇപ്പോളും നമ്മുടെ സുന്ദരിമാര് മൊബൈല് തിന്നല് നിര്ത്തിയിട്ടില്ലാ. :(
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപോള് നമ്മുടെ TTR യെമാനെതീ ... കാഴ്ച്ചയില് ഒരു 25 വയസ്സ് പ്രായം കൂടാതെ തമിഴന്. പണ്ടത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാര് ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ഓവര്കൊട്ടുംതൂകി ticket വെരിഫൈ ചെയുന്നൂ... അവസാനം എന്റെ ഊഴം വന്നൂ, ഞാന് കലുമേകാലുംകേറ്റി ടിക്കറ്റ് എടുത്തു നീട്ടി. ഒപ്പം വേരിഫികെഷനയീ പാന് കാര്ഡും. ഞാന് സാധാരണ അഭിനവ സായിപ്പുകരെ ബഹുമാനികാറില്ല. കൂടാതെ ലെവന്റ്റെ പ്രായം എന്നക്കളും കുറവ്.
ആശാന് ടിക്കറ്റ് നോകീട്ടു പറഞ്ഞൂ.. ' Pay the fine 325'. ഞാന് വിചാരിച്ചു ലവന് എന്നെ ഒന്നക്കിയതയിരിക്കും. ഞാന് ഒരു ബഹുമാനവും കൊടുക്കാതെ വെച്ച് കാച്ചി... 'Excuse me, Why the hell should I need to pay the fine' എന്നിട്ട് ഞാന് നമ്മുടെ സുന്ദരിമാരെ ഇടും കണ്ണിട്ടു നോക്കീ.
അപ്പോളാണ് നമ്മുടെ TTR സത്യാവസ്ഥ എന്നെ ബോധിപിച്ചത്. ' ഇന്ത ടിക്കെട്ടില് യാത്ര Hosure to Shornur only, യെവതേല് Yeswanthpooril നിന്നും യാത്ര ചെയ്യാന് പാടില്ല... otherwise will considered as travelling with out ടിക്കറ്റ്'. ഇനി ഹൂസുരിലെതന് 1/2 മണിക്കൂര് യാത്രയുണ്ട്.
എന്റ്റെ ധൈര്യം മൊത്തം ചോര്ന്പോയീ... Software Engineer ആയ എന്റ്റെ കയ്യില് നുള്ളി പെറുക്കിയാല് കാണില്ല 300 ഉലുവ... അപ്പോള് നമ്മുടെ രണ്ടു തരുണീമണികള് mobile സല്ലാപം നിര്ത്തി എന്റെ പ്രശ്നം ശ്രദ്ധിക്കാന് തുടങ്ങീ... എന്നെ ആക്കിചിരിചില്ലേ എന്ന് സംശയം... അല്ലേലും വല്ലവരും അടീ പോകുമ്പോള് പമ്മി ചിരികുനത് ഈ പെണ്പിള്ളേരുടെ ഒരു ഹോബി ആണ്.
ജൂനിയരോട് കുറച്ചു കാശ് കടം ചോദിച്ചാലോ... അയ്യേ അത് വേണ്ടാ.... എപ്പോള് ഈ രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളെ അറിഞ്ഞോളൂ, ജൂനിയര് അറിഞ്ഞാല് ലോകം മൊത്തം അറിയും. ഞാന് ആ സംരംഭത്തില് നിന്നും പിന്വാങ്ങി..
പല്ലുകൊഴിഞ്ഞ സിംഹത്തെ പോലെനിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട TTR യിങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ.. 'നീ അന്ത മൂലയ്ക്ക് പോയി നില്ല് ഞാന് ടിക്കറ്റ് ചെക്ക്പന്നി തിരുപ്പി വരാം'. ഗത്യന്തരം ഇല്ലാതെ ഞാന് എന്തും വരട്ടെ എന്നു കരുതി കമ്പര്ത്മെന്റിനെറെ ഒരു കോണില് പോയീ ഭാവ്യതയോട്കൂടെ TTR-um കാത്തുനിന്നൂ.
എന്നെ എങ്ങാനും അടുത്ത സ്റ്റേഷനില് ഇറക്കി വിടുമോ, അതോ സഹയാത്രികരുടെ കളിയാക്കലും സഹിച്ചുകൊണ്ട് അഭയാര്ധിയെ പോലെ നില്ക്കണോ.. അതുമല്ല എങ്ങാനും ജൂനിയരീവഴിക്കു പോയലുണ്ടാകുന്ന ചമ്മല്... അങ്ങനെ പലതും എന്റെ മനസിനെ കലുഷിതമാക്കി...
Yeswanthpoor Expressile കന്നിയാത്ര ഇത്രമാനോഹരമാക്കിതന്നതിനു ഞാന് ദൈവത്തോട് നന്ദി പറഞ്ഞൂ...
അവസാനം ടിയാന് എത്തി... ഞാന് കാണിച്ച അഹങ്കാരത്തിന് എന്നെ ഒന്ന്പിടിച്ചു മെരട്ടി... ഞാന് തടിതപ്പനയീ പല കള്ളങ്ങളും പറഞ്ഞുനോക്കി. ആശാന് എല്ലാം പുഷ്പ്പം പോലെ പൊളിച്ചു കയ്യില് തന്നൂ. 'ഞാന് ഒരു student ആണ് സാര് ' യെന്നുപരഞ്ഞപ്പോള് 'സ്ട്ടുടെന്റിനെന്തിനാടോ PAN-card ' എന്നു തലൈവര്... ഉത്തരം മുട്ടിനില്കിന്ന എന്നെ സമാധാനിപിക്കനെന്ന മട്ടില് തലൈവര് ഒരു കൊലച്ചിരി ചിരിചോണ്ടിങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ...
'ഓക്കേ ഫൈന് അടെക്കേണ്ട. എവലോം യെമൌന്റ്റ് കൈയില് ഇരുക്ക്.. നമ്മുക്ക് അഡ്ജസ്റ്റ് പണ്ണലാം.' ഇതു ഞാന് മുന്കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നൂ... അതിനാല് യേമാന് വരുനതിനു മുന്പ് തന്നെ കയ്യിലുള്ള കാശു പകുത്തു പകുതി പോക്കറ്റിലും പകുതി പേഴ്സ്സിലും ഇട്ടിരുനൂ...
ഞാന് പേഴ്സ് തുറന്നു എന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ തലൈവരേ ബോധിപിചൂ.. ' എന്റെ കയ്യില് ആകെ 150/- രൂപയെ ഉള്ളൂ.. നാളെ നാട്ടില് ഹര്ത്താലാണ്.. ഇത് മൊത്തം തന്നാല് ഞാന് നാളെ തെണ്ടും. ' തലൈവര് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു ' നീ നാളെ അല്ലടാ ഇന്ന് തന്നെ തെണ്ടും' എന്ന ഭാവത്തില്.
അവസാനം പുള്ളി എന്റെ പേഴ്സ് നോക്കി പറഞ്ഞു 100/- തന്നാല് കാര്യം നമ്മുകൊതുക്കം... ഇനിക്ക് പുതു ജീവന് കിട്ടിയ പോലെയായീ.. ലെവന് എന്നെ പിടിച്ചു പുര്ഗത്താക്കില്ലാ... ഞാന് എല്ലാ കോട്ടയം അച്ചായന്മാരെയും കൂട്ട് അവസാന ബാര്ഗൈനിങ്ങിനോരുങ്ങി...
' സാര് ഞാന് 100/- തന്നാല് നാളെ റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില് കിടക്കേണ്ടി വരും, അതുകൊണ്ട് ഞാന് അടുത്ത സ്റ്റേഷനില് ഇറങ്ങിക്കോളം... ' തലൈവരുടെ മുഖത്ത് 100 ഉലുവ നഷ്ടപെടുന്ന ഭാവമാറ്റം ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു.... അങ്ങനെ ഭാര്ഗൈനിംഗ് 50/- രൂപയില് എത്തി നിന്നൂ, ഞാന് 50/- ഉലുവ കൊടുത്തു പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു സീട്ടിലോട്ടു നടന്നൂ..
50/- പോയാലെന്ത് മാനം തിരിച്ചു കിട്ടിയല്ലോ.. ഞാന് വിജയ ശ്രീലാളിതനെ പോലെ സീറ്റില് വന്നിരുന്നൂ...
നമ്മളുടെ കിളികള്ക്ക് എന്നോടിപ്പോള് ഭയങ്കര ബഹുമാനം... അവര്ക്ക് എന്നോട് സംസാരിക്കണം പോലും... ഞാന് അവളുമാര്ക്ക് ' TTR മാരെ എങ്ങനെ കയ്യിലെടുക്കം ' എന്ന വിഷയത്തെ പറ്റി ഘോരം ഘോരം ക്ലാസ്സ് എടുത്തു കൊടുത്തൂ... ഞാന് ഒരു വലിയ സംഭവം തന്നെ.. രണ്ടു കിളികളെ ഒറ്റക്കല്ലേ handle ചെയ്യുനെ...
എന്തായാലും കന്നിയാത്ര മോശമല്ല... കിളികള് എന്നെ ഒരു പുലി ആയി കരുതി തുടങ്ങീ.. വെറും പുലി അല്ല ട്രെയിന് പുലി ... :)
ഇങ്ങനെ കത്തി നില്കുംപോലാണ് നമ്മുടെ തലൈവര് വീണ്ടും വരുനത്.. ഒപ്പം ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനും... ഞാന് ഒന്ന് ഞെട്ടി ...
ഭഗവാനെ ലെവന്റെ കലിപ്പ് ഇതുവരെ തീര്ന്നില്ലേ... ഒപ്പം വന്നവന് എന്റെ സീറ്റും കണ്ണും നാട്ടാണോ വരുന്നത്. 50 ഉലവയും, മാനവും വീണ്ടും കപ്പല് കയറുമോ...
പക്ഷെ യെമന്റെ ഇപ്പോളത്തെ വരവിന്റെ ഉദേശം എന്റെ സീറ്റ് അല്ല, മച്ചാന്റെ സീറ്റ് ഒപ്പം വന്നവന് കൊടുക്കാനാണ്...
തലൈവര് എങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ... ' കയ്യില് ഒരു seat ഒഴിവുന്ടെങ്ങില് ആളെ കണ്ടു പിടിക്കല് നിന്റെ duty ആണ് , അല്ലാതെ അതിനും ഞാന് തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കനമീനുവേച്ചാല്.... , ആ സീറ്റ് ഇവന് കൊടുത്തോ... പറ്റിയാല് എന്തെങ്ങിലും തടയുമെന്ന് നോക്കിക്കോ... ' എന്നിട്ട് യുവാവിനോട് ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ.. 'ഇനി ഷോര്ണൂര് വരെ താന് നിഷാദ് 29 വയസ്സ്'
'ഇപ്പോള് രണ്ടാള്ക്കും സന്തോഷമായല്ലോ....' ഇതും പറഞ്ഞു തലൈവര് അടുത്ത ഇരയെ പിടിക്കാനായി പോയീ.. ഞാന് പുതിയ മച്ചാനോട് ചോദിച്ചു എത്ര കൊടുത്തെന്നു. 100/- രൂപയില് കാര്യം സാധിച്ച്ചത്രേ ..
യുവാവ് 100 രൂപയ്ക്കു മച്ചാന്റെ സീറ്റും വാങ്ങി അതിലോട്ടു ചെരിഞ്ഞൂ..
എന്റെ കന്നിയാത്ര കിടിലം ' ഇന്ന് കണി കണ്ടവനെ എന്നും കണി കാണിക്കണേ ' എന്നും പ്രാര്തിചോണ്ട് ഞാന് ഉറക്കതിലോട്ടു വഴുതി വീണൂ ...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് തലൈവര് വീണ്ടും വന്നെന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ചൂ... ഇതൊന്തോരപ്പാ എന്നാ ഭാവത്തില് കണ്ണും തിരുമി എഴുനേറ്റ എന്നോട് തലൈവര് ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ...
'ഇപ്പോള് ഉന്നടെ പക്കം കാശുവന്തിരിക്കെ.... , നമുക്ക് പഴയ deal ക്ലോസ് പന്നലാം' എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആശാന് എന്റെ 50 രൂപ തിരിച്ചു തന്നു മറ്റവന് തന്ന 100 രൂപ യും വാങ്ങീ പോയീ ...
ഞാന് 50 രൂപയും നോക്കി നിര്നിമെഷനായീ നിന്നൂ .
അപ്പോ നിങ്ങള് വിചാരിക്കും മലയാളം കൂട്ടിവായിക്കാനറിയാത്ത ഞാന് എങ്ങനെ ബ്ലോഗ് എഴുതുമെന്ന്? എന്നാലും വേണ്ടില്ലാ ഞാന് ഇതാ തുടങ്ങീ...
ഈ സംഭവം നടക്കുനതു നമ്മുടെ കേന്ദ്ര റെയില്വേ സഹ മന്ത്രി 'ഇ അഹമ്മദു സാഹിബ് ' കനിഞ്ഞ്അരുള്ളി തന്ന Yeswanthpoor കണ്ണൂര് expressil.
എന്നത്തേയും പോലെ അന്നും ഞാന് ഓടിപിടിച്ചു Railway station-ലെത്തീ. അവിടെ നമ്മുടെ വണ്ടി തീതുപ്പാനയീ കല്ക്കരിയും തിന്നു ഏമ്പക്കം വിട്ടു കിടക്കുന്നൂ...
സമയം 7.50 PM, രഥം 8 മണിക്ക് പുറപ്പെടും. സാരഥിയും കൂട്ടാളിയും Engine റൂമില് കേറികഴിഞ്ഞൂ. ഞാന് അത്താഴം രണ്ടു Good day ബിസ്കെട്ടിലും ഒരു തണ്ണിമത്തന് ജുസിലും ഒതുക്കി. ഇന്നും ഞാന് ഒരു മിനറല് വാട്ടര് ബോട്ടില് വാങ്ങീ. ഒരു കംമ്യുനിസ്റ്റു കാരനായ ഞാന് എന്തിനീ ബഹുരാഷ്ട്ര കുത്തക കമ്പനിയുടെ products വാങ്ങുനതെന്തിനെന്ന ചോദ്യത്തിന് എപ്പോഴും എനിക്ക് ഉത്തരമില്ല.
നമുക്ക് യാത്രയിലോട്ടു തിരിച്ചു വരാം. ഈ യാത്ര അവിചാരിതമയീ വന്നുപെട്ടതാണ്, return ticket ആണേല് ഇല്ലതാനും. നമ്മുടെ മച്ചാന് 2 ticket thathkalil ബുക്ക് ചെയ്തതിലോരണം നമ്മുക്ക് ഓഫര്ചെയ്തു.
ഓസ്സിക്കു കിട്ടിയതലേ, ഒന്ന് നാടൊക്കെ കണ്ടുവരം എന്നു വിചാരിച്ചു കയരികൂടിയതാണ് ട്രെയിനില്, എന്നിട്ടിപ്പോള് ഞാന് ഒറ്റക്ക് യാത്രചെയ്യണം. മച്ചാനെ മാനേജര്ക്ക് പെരുത്ത് ബോധിച്ചു... ശനിയാഴിച്ചതെക്കുള്ള പണി കൂടെ ഇന്ന് കൊടുത്തൂ.... അങ്ങനെ യാത്ര cancelled. തത്കാല് Ticket ആണേല് ക്യാന്സല് ചെയാനും പറ്റില്ല. ഈയുള്ളവന് കര്യമയീ പണിയില്ലാത്തകാരണം ട്രിപ്പ് മുടക്കെണ്ടന്നു കരുതി.
പ്ലാട്ഫോമില് കുറച്ചു മലയാളികള് kerala രാഷ്ട്രീയത്തെ കുറിച്ച് ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നു. നാളെ ഹര്ത്താല് ആണത്രേ. ഇന്ധന വിലകൂട്ടിയതില് പ്രതിക്ഷേതിച്ചു LDF ആഹ്വാനം ചെയ്ത ഹര്ത്താല്. ഭഗവാനെ നാളെ വണ്ടി ഇറങ്ങിയാല് ഉടനെ വീടനയണം, ഇല്ലേ റോട്ടീകിടക്കാം. ഇങ്ങനെ ഓരോന്നും ഓര്ത്തു ഞാന് കമ്പര്ടുമെന്റിലോട്ടു കേറി. S1-46, എന്ജിനോട് തൊട്ടടുത്ത കൊമ്പാര്ടുമെന്ട്ടു. എന്ജിനിന്റെ കൂകുവിളിയും കേട്ടുരങ്ങാം.
പെട്ടെന്ന് കുറെ ആര്പ്പുവിളികളും മുദ്രാവാക്യങ്ങളും, നമ്മുടെ മന്ത്രിപുങ്കവന്റ്റെ പേരും കൂട്ടത്തില്. ഹര്ത്താല് ഇത്ര പെട്ടന്ന് തുടങ്ങിയോ എന്നുവിചാരിച്ചു ചാടിപ്പുരത്തിരങ്ങിയപ്പോള് ഒരുകൂട്ടം ആളുകള് ഒരു മലയാള ബാനറും തൂകി നില്കുന്നൂ... മലയാളം കൂടി വയിച്ചപോലാണ് ഇവര് നമ്മുടെ കേരളസമാജ്ഹം പ്രവര്ത്തകരാണ്. ഇതു അഹമ്മത് സാര് പ്രത്യേകം അലോട്ട് ചെയ്ത ട്രെയിനിന്റെ കന്നിയാത്ര ഉദ്ഘാടനം ചെയതയക്കാന് വന്നതാണ്. ഏതായാലും കന്നിയത്രക്ക് അവസരം കിട്ടിയതില് ഞാന് അഭിമാനിച്ചു. ഞാന് ആഹെമെദ് സാറിനെയും, കേരള സമജ്ഹം പ്രവര്ത്തകരെയും, കൂട്ടത്തില് മച്ചാനേയും ഉള്ളാല് നമിച്ചു. ഈ വണ്ടി ഡെയിലി ആക്കുക എന്നത് മലയാളികളുടെ ഒരു ചിരകാല അഭിലഷമായിരുനൂ.
തിരിച്ചു സമാധാനത്തോടെ കമ്പര്ത്മെന്റില് കേറിയ ഞാന് സൈഡില് ഒട്ടിച്ച ചാര്ട്ട് ഒന്ന് വെരിഫൈ ചെയ്തു. ആഹാ കന്നിയാത്ര കൊള്ളാം.. ഇപ്പ്രാവിശ്യം രണ്ടു മധുര 22 കാരികള് കൂട്ടിനുണ്ട്.( നമ്മുടെ cadbery ecliersinte പരസ്യം പോലെ... മോനെ മനസില് ഒരു വെടി പൊട്ടി... ) ഞാന് വീണ്ടും ചാര്ട്ടില് പരതി, 2 പേരും ഒറ്റക്കാ... :) (മോനെ മനസ്സില് രണ്ടു വെടി പൊട്ടി ...)
മച്ചാന് പണികൊടുത്ത മാനേജരെ ഞാന് മനസ്സില് നന്നിപറഞ്ഞു. ഹാ കുറച്ചു നേരം കത്തിഅടിക്കാം എന്നു വിചാരിച്ചു ഉള്ളീകയരിയപ്പോള് 2 ഭയങ്കരികളും മൊബൈലില് ശ്രിങ്കരിചോണ്ടിരിക്കുന്നൂ... ലൈനിന്റെ അപ്പുരതുല്ലവന്മാരുടെ തന്തക്കു വിളിച്ചോണ്ട് ഞാന് എന്റെ ലെഗേജുകള് ഒതുക്കിവെച്ചു.
പ്രതീക്ഷകൈവിട്ട ഞാന് കമാപ്ര്ത്മെന്റിലൂടെ റോന്തുചുറ്റാന് തുടങ്ങീ... സാധാരണ പഴയ കൂട്ടുകാരെ കണ്ടുമുട്ടാറുണ്ട്.. എപ്രാവിശ്ര്യവും പതിവ് തെറ്റിയില്ല. മച്ചാന് പണ്ടു Rag ചെയ്തുവിട്ട 'ജൂനിയര് പെണ്കൊടി...' കാതില് Applinte സുനാപ്പി തിരുകികൊണ്ട് പാട്ടുകേള്ക്കുന്നൂ.. കൂടാതെ കയ്യില് കടിച്ചാല് പൊട്ടാത്ത english പുസ്തകവും. അഭിനവ Software Engineerude ലുക്ക് ആന്ഡ് ഫീല്.
ഞാന് കൊച്ചിനെ പയ്യെ വിളിച്ചു..കൊച്ചിനെന്നെ പിടികിട്ടി... സമാധാനം...സാധാരണ ആരും എന്നെ ഓര്ക്കാറില്ല. കുട്ടി എന്നെ തൊട്ടടുത്ത സീട്ടിലോട്ടു ക്ഷണിച്ചു... ഞങ്ങള് കുറെ ഒഫീഷ്യല് കാര്യങ്ങള് ചര്ച്ച ചെയ്തു പുതിയ ടെക്നോളജി, വര്ക്ക് ലോഡ്, ഹൈക്ക്, റിസിഷന് അങ്ങനെ പലതും. സംസാരം ഒഫ്ഫെഷ്യല് ആയതുകൊണ്ട് ബോര് അടിയ്ക്കാന് തുടങ്ങീ... സംഭാഷണം ആരു വെട്ടിച്ചുരുക്കും എന്നു രണ്ടാളും വിച്ചരിചോണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, സഹയാത്രികര് ഉറങ്ങാനുള്ള തയാറെടുപ്പ് തുടങ്ങീ... ഞങ്ങള് അങ്ങനെ സുകനിദ്ര ആശംസിച്ചു എഴുനേറ്റു. പോകുനതിനുമുന്പ് ഹര്ത്താലിനെ പറ്റി മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു. ഒരു സുഹൃത്ത് സംഭാഷണം പോലും നടത്താത എന്റ്റെ കഴിവില്ലായ്മയെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് സീട്ടിലോട്ടു പോയീ.
സീറ്റില് എത്തിയ ഉടനെ ഞാന് E-ടിക്കെട്ടിന്റ്റെ പ്രിന്റ്റെടുത്തു confirm ചെയ്തു... ഭാഗ്യം എല്ലാം കറക്റ്റ്.. ഞാന് TTR വരുനതും നോക്കിയിരുന്നു... ചെക്കിംഗ് കഴിഞ്ഞാല് കേരികിടനുരങ്ങാമ്മയിരുനു, 5 മണിക്ക് വണ്ടി ഷോര്ണൂര് എത്തും. മൊബൈലില് അലാറം സെറ്റ് ചെയ്തു ഇരുമ്പഴികളിലൂടെ പുറതോട്ടും നോക്കിയിരുന്നു... കെട്ടിടങ്ങള് പിന്നോറ്റൊടുന്നത് ഒരു കാഴ്ചയാണ്. ഇപ്പോളും നമ്മുടെ സുന്ദരിമാര് മൊബൈല് തിന്നല് നിര്ത്തിയിട്ടില്ലാ. :(
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപോള് നമ്മുടെ TTR യെമാനെതീ ... കാഴ്ച്ചയില് ഒരു 25 വയസ്സ് പ്രായം കൂടാതെ തമിഴന്. പണ്ടത്തെ ബ്രിട്ടീഷുകാര് ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ഓവര്കൊട്ടുംതൂകി ticket വെരിഫൈ ചെയുന്നൂ... അവസാനം എന്റെ ഊഴം വന്നൂ, ഞാന് കലുമേകാലുംകേറ്റി ടിക്കറ്റ് എടുത്തു നീട്ടി. ഒപ്പം വേരിഫികെഷനയീ പാന് കാര്ഡും. ഞാന് സാധാരണ അഭിനവ സായിപ്പുകരെ ബഹുമാനികാറില്ല. കൂടാതെ ലെവന്റ്റെ പ്രായം എന്നക്കളും കുറവ്.
ആശാന് ടിക്കറ്റ് നോകീട്ടു പറഞ്ഞൂ.. ' Pay the fine 325'. ഞാന് വിചാരിച്ചു ലവന് എന്നെ ഒന്നക്കിയതയിരിക്കും. ഞാന് ഒരു ബഹുമാനവും കൊടുക്കാതെ വെച്ച് കാച്ചി... 'Excuse me, Why the hell should I need to pay the fine' എന്നിട്ട് ഞാന് നമ്മുടെ സുന്ദരിമാരെ ഇടും കണ്ണിട്ടു നോക്കീ.
അപ്പോളാണ് നമ്മുടെ TTR സത്യാവസ്ഥ എന്നെ ബോധിപിച്ചത്. ' ഇന്ത ടിക്കെട്ടില് യാത്ര Hosure to Shornur only, യെവതേല് Yeswanthpooril നിന്നും യാത്ര ചെയ്യാന് പാടില്ല... otherwise will considered as travelling with out ടിക്കറ്റ്'. ഇനി ഹൂസുരിലെതന് 1/2 മണിക്കൂര് യാത്രയുണ്ട്.
എന്റ്റെ ധൈര്യം മൊത്തം ചോര്ന്പോയീ... Software Engineer ആയ എന്റ്റെ കയ്യില് നുള്ളി പെറുക്കിയാല് കാണില്ല 300 ഉലുവ... അപ്പോള് നമ്മുടെ രണ്ടു തരുണീമണികള് mobile സല്ലാപം നിര്ത്തി എന്റെ പ്രശ്നം ശ്രദ്ധിക്കാന് തുടങ്ങീ... എന്നെ ആക്കിചിരിചില്ലേ എന്ന് സംശയം... അല്ലേലും വല്ലവരും അടീ പോകുമ്പോള് പമ്മി ചിരികുനത് ഈ പെണ്പിള്ളേരുടെ ഒരു ഹോബി ആണ്.
ജൂനിയരോട് കുറച്ചു കാശ് കടം ചോദിച്ചാലോ... അയ്യേ അത് വേണ്ടാ.... എപ്പോള് ഈ രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളെ അറിഞ്ഞോളൂ, ജൂനിയര് അറിഞ്ഞാല് ലോകം മൊത്തം അറിയും. ഞാന് ആ സംരംഭത്തില് നിന്നും പിന്വാങ്ങി..
പല്ലുകൊഴിഞ്ഞ സിംഹത്തെ പോലെനിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട TTR യിങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ.. 'നീ അന്ത മൂലയ്ക്ക് പോയി നില്ല് ഞാന് ടിക്കറ്റ് ചെക്ക്പന്നി തിരുപ്പി വരാം'. ഗത്യന്തരം ഇല്ലാതെ ഞാന് എന്തും വരട്ടെ എന്നു കരുതി കമ്പര്ത്മെന്റിനെറെ ഒരു കോണില് പോയീ ഭാവ്യതയോട്കൂടെ TTR-um കാത്തുനിന്നൂ.
എന്നെ എങ്ങാനും അടുത്ത സ്റ്റേഷനില് ഇറക്കി വിടുമോ, അതോ സഹയാത്രികരുടെ കളിയാക്കലും സഹിച്ചുകൊണ്ട് അഭയാര്ധിയെ പോലെ നില്ക്കണോ.. അതുമല്ല എങ്ങാനും ജൂനിയരീവഴിക്കു പോയലുണ്ടാകുന്ന ചമ്മല്... അങ്ങനെ പലതും എന്റെ മനസിനെ കലുഷിതമാക്കി...
Yeswanthpoor Expressile കന്നിയാത്ര ഇത്രമാനോഹരമാക്കിതന്നതിനു ഞാന് ദൈവത്തോട് നന്ദി പറഞ്ഞൂ...
അവസാനം ടിയാന് എത്തി... ഞാന് കാണിച്ച അഹങ്കാരത്തിന് എന്നെ ഒന്ന്പിടിച്ചു മെരട്ടി... ഞാന് തടിതപ്പനയീ പല കള്ളങ്ങളും പറഞ്ഞുനോക്കി. ആശാന് എല്ലാം പുഷ്പ്പം പോലെ പൊളിച്ചു കയ്യില് തന്നൂ. 'ഞാന് ഒരു student ആണ് സാര് ' യെന്നുപരഞ്ഞപ്പോള് 'സ്ട്ടുടെന്റിനെന്തിനാടോ PAN-card ' എന്നു തലൈവര്... ഉത്തരം മുട്ടിനില്കിന്ന എന്നെ സമാധാനിപിക്കനെന്ന മട്ടില് തലൈവര് ഒരു കൊലച്ചിരി ചിരിചോണ്ടിങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ...
'ഓക്കേ ഫൈന് അടെക്കേണ്ട. എവലോം യെമൌന്റ്റ് കൈയില് ഇരുക്ക്.. നമ്മുക്ക് അഡ്ജസ്റ്റ് പണ്ണലാം.' ഇതു ഞാന് മുന്കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നൂ... അതിനാല് യേമാന് വരുനതിനു മുന്പ് തന്നെ കയ്യിലുള്ള കാശു പകുത്തു പകുതി പോക്കറ്റിലും പകുതി പേഴ്സ്സിലും ഇട്ടിരുനൂ...
ഞാന് പേഴ്സ് തുറന്നു എന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ തലൈവരേ ബോധിപിചൂ.. ' എന്റെ കയ്യില് ആകെ 150/- രൂപയെ ഉള്ളൂ.. നാളെ നാട്ടില് ഹര്ത്താലാണ്.. ഇത് മൊത്തം തന്നാല് ഞാന് നാളെ തെണ്ടും. ' തലൈവര് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു ' നീ നാളെ അല്ലടാ ഇന്ന് തന്നെ തെണ്ടും' എന്ന ഭാവത്തില്.
അവസാനം പുള്ളി എന്റെ പേഴ്സ് നോക്കി പറഞ്ഞു 100/- തന്നാല് കാര്യം നമ്മുകൊതുക്കം... ഇനിക്ക് പുതു ജീവന് കിട്ടിയ പോലെയായീ.. ലെവന് എന്നെ പിടിച്ചു പുര്ഗത്താക്കില്ലാ... ഞാന് എല്ലാ കോട്ടയം അച്ചായന്മാരെയും കൂട്ട് അവസാന ബാര്ഗൈനിങ്ങിനോരുങ്ങി...
' സാര് ഞാന് 100/- തന്നാല് നാളെ റെയില്വേ സ്റ്റേഷനില് കിടക്കേണ്ടി വരും, അതുകൊണ്ട് ഞാന് അടുത്ത സ്റ്റേഷനില് ഇറങ്ങിക്കോളം... ' തലൈവരുടെ മുഖത്ത് 100 ഉലുവ നഷ്ടപെടുന്ന ഭാവമാറ്റം ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു.... അങ്ങനെ ഭാര്ഗൈനിംഗ് 50/- രൂപയില് എത്തി നിന്നൂ, ഞാന് 50/- ഉലുവ കൊടുത്തു പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു സീട്ടിലോട്ടു നടന്നൂ..
50/- പോയാലെന്ത് മാനം തിരിച്ചു കിട്ടിയല്ലോ.. ഞാന് വിജയ ശ്രീലാളിതനെ പോലെ സീറ്റില് വന്നിരുന്നൂ...
നമ്മളുടെ കിളികള്ക്ക് എന്നോടിപ്പോള് ഭയങ്കര ബഹുമാനം... അവര്ക്ക് എന്നോട് സംസാരിക്കണം പോലും... ഞാന് അവളുമാര്ക്ക് ' TTR മാരെ എങ്ങനെ കയ്യിലെടുക്കം ' എന്ന വിഷയത്തെ പറ്റി ഘോരം ഘോരം ക്ലാസ്സ് എടുത്തു കൊടുത്തൂ... ഞാന് ഒരു വലിയ സംഭവം തന്നെ.. രണ്ടു കിളികളെ ഒറ്റക്കല്ലേ handle ചെയ്യുനെ...
എന്തായാലും കന്നിയാത്ര മോശമല്ല... കിളികള് എന്നെ ഒരു പുലി ആയി കരുതി തുടങ്ങീ.. വെറും പുലി അല്ല ട്രെയിന് പുലി ... :)
ഇങ്ങനെ കത്തി നില്കുംപോലാണ് നമ്മുടെ തലൈവര് വീണ്ടും വരുനത്.. ഒപ്പം ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനും... ഞാന് ഒന്ന് ഞെട്ടി ...
ഭഗവാനെ ലെവന്റെ കലിപ്പ് ഇതുവരെ തീര്ന്നില്ലേ... ഒപ്പം വന്നവന് എന്റെ സീറ്റും കണ്ണും നാട്ടാണോ വരുന്നത്. 50 ഉലവയും, മാനവും വീണ്ടും കപ്പല് കയറുമോ...
പക്ഷെ യെമന്റെ ഇപ്പോളത്തെ വരവിന്റെ ഉദേശം എന്റെ സീറ്റ് അല്ല, മച്ചാന്റെ സീറ്റ് ഒപ്പം വന്നവന് കൊടുക്കാനാണ്...
തലൈവര് എങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ... ' കയ്യില് ഒരു seat ഒഴിവുന്ടെങ്ങില് ആളെ കണ്ടു പിടിക്കല് നിന്റെ duty ആണ് , അല്ലാതെ അതിനും ഞാന് തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കനമീനുവേച്ചാല്.... , ആ സീറ്റ് ഇവന് കൊടുത്തോ... പറ്റിയാല് എന്തെങ്ങിലും തടയുമെന്ന് നോക്കിക്കോ... ' എന്നിട്ട് യുവാവിനോട് ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ.. 'ഇനി ഷോര്ണൂര് വരെ താന് നിഷാദ് 29 വയസ്സ്'
'ഇപ്പോള് രണ്ടാള്ക്കും സന്തോഷമായല്ലോ....' ഇതും പറഞ്ഞു തലൈവര് അടുത്ത ഇരയെ പിടിക്കാനായി പോയീ.. ഞാന് പുതിയ മച്ചാനോട് ചോദിച്ചു എത്ര കൊടുത്തെന്നു. 100/- രൂപയില് കാര്യം സാധിച്ച്ചത്രേ ..
യുവാവ് 100 രൂപയ്ക്കു മച്ചാന്റെ സീറ്റും വാങ്ങി അതിലോട്ടു ചെരിഞ്ഞൂ..
എന്റെ കന്നിയാത്ര കിടിലം ' ഇന്ന് കണി കണ്ടവനെ എന്നും കണി കാണിക്കണേ ' എന്നും പ്രാര്തിചോണ്ട് ഞാന് ഉറക്കതിലോട്ടു വഴുതി വീണൂ ...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് തലൈവര് വീണ്ടും വന്നെന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ചൂ... ഇതൊന്തോരപ്പാ എന്നാ ഭാവത്തില് കണ്ണും തിരുമി എഴുനേറ്റ എന്നോട് തലൈവര് ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞൂ...
'ഇപ്പോള് ഉന്നടെ പക്കം കാശുവന്തിരിക്കെ.... , നമുക്ക് പഴയ deal ക്ലോസ് പന്നലാം' എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആശാന് എന്റെ 50 രൂപ തിരിച്ചു തന്നു മറ്റവന് തന്ന 100 രൂപ യും വാങ്ങീ പോയീ ...
ഞാന് 50 രൂപയും നോക്കി നിര്നിമെഷനായീ നിന്നൂ .
Monday, April 26, 2010
ലോക ഭൂപടവും വയനാടിന്റെ സ്ഥാനവും ...
ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നു നടക്കാറുള്ള ചര്ച്ചക്ക് ഇടയില് ഉണ്ടായ ഒരു സംഭവം ആണ് ഈ പോസ്റ്റിനു ആധാരം. ഡിങ്കന്റെ ധീര്ക കാല പദ്ധതികളില് ഒന്നാണ് വയനാട്ടില് ഒരു എസ്റ്റേറ്റ് വാങ്ങണം എന്നത്. ഉദ്ദേശം എന്ത് തന്നെ ആയാലും ഇത് കൊള്ളാവുന്ന ഐഡിയ ആണെന്ന് പൊതുവേ അഭിപ്രായവും ഉണ്ട്. ഈ അടുത്ത കാലത്ത് വള്ളിയുടെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള സ്ഥലം ഭയങ്കര വിലക്കാണ് വിറ്റു പോയത് എന്ന കമന്റ്ന്റെ ആണ് ചര്ച്ച തുടങ്ങി വച്ചത്. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള് വയനാട്ടില് പൊതുവേ സ്ഥലത്തിന് പൊള്ളുന്ന വില ആണെന്ന് വള്ളി സമര്ഥിക്കുന്നു. ഇനി അങ്ങോട്ട് വയനാട്ടില് സ്ഥലം അത്ര വില കുറവിന് കിട്ടില്ല എന്ന വള്ളിയുടെ കമന്റ് കേട്ട് ഡിങ്കന് ഡൌണ് ആയി കിടക്കുക ആണ്. വള്ളി ഫോമില് ആണ്. വയനാടിന്റെ പ്രസക്തിയെ കുറിച്ച് ഘോര ഘോരം പ്രസങ്ങിക്കുന്നു.
വള്ളി: "ഇനി വയനാടിനെ പിടിച്ചാല് കിട്ടും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നീ പറയുന്ന കാശിനു എസ്റ്റേറ്റ് വാങ്ങാന് കിട്ടാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കഴിഞ്ഞ നാല് കൊല്ലം കൊണ്ട് സ്ഥലത്തിന്റെ വില അങ്ങ് കയറി. ടൂറിസ്റ്റുകള് എല്ലാം അങ്ങോട്ടല്ലേ ഇപ്പൊ വരുന്നത്"
ഡിങ്കനും ഞാനും തല കുലുക്കി. വള്ളി ആവേശഭരിതന് ആയി.
വള്ളി: "സമീപ ഭാവിയില് തന്നെ വയനാട് ലോക ഭൂപടത്തില് സ്ഥാനം പിടിക്കും"
ഇത് കേട്ട് ഡിങ്കന്റെ ചോദ്യം "അതെന്താ? ഇപ്പൊ വയനാട് ലോക ഭൂപടത്തില് എങ്ങും ഇല്ലേ? വയനാട് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം unknown എന്നാണോ എഴുതുന്നത്?"
വള്ളി അടിയില് പോയി. പിന്നെ സ്ഥിരം ശൈലിയില് "അല്ല്ല ... ഇപ്പൊ ഇന്ത്യയില് മാത്രം famous ആയ വയനാട് ലോകം മുഴുവന് അറിയപ്പെടും എന്നാണ് ഞാന് ഉദ്ധേശിച്ചത്".
ഞങ്ങളുടെ ചിരിക്കിടയില് ആ മറുപടി മുങ്ങി പോയി ....
വള്ളി: "ഇനി വയനാടിനെ പിടിച്ചാല് കിട്ടും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നീ പറയുന്ന കാശിനു എസ്റ്റേറ്റ് വാങ്ങാന് കിട്ടാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കഴിഞ്ഞ നാല് കൊല്ലം കൊണ്ട് സ്ഥലത്തിന്റെ വില അങ്ങ് കയറി. ടൂറിസ്റ്റുകള് എല്ലാം അങ്ങോട്ടല്ലേ ഇപ്പൊ വരുന്നത്"
ഡിങ്കനും ഞാനും തല കുലുക്കി. വള്ളി ആവേശഭരിതന് ആയി.
വള്ളി: "സമീപ ഭാവിയില് തന്നെ വയനാട് ലോക ഭൂപടത്തില് സ്ഥാനം പിടിക്കും"
ഇത് കേട്ട് ഡിങ്കന്റെ ചോദ്യം "അതെന്താ? ഇപ്പൊ വയനാട് ലോക ഭൂപടത്തില് എങ്ങും ഇല്ലേ? വയനാട് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം unknown എന്നാണോ എഴുതുന്നത്?"
വള്ളി അടിയില് പോയി. പിന്നെ സ്ഥിരം ശൈലിയില് "അല്ല്ല ... ഇപ്പൊ ഇന്ത്യയില് മാത്രം famous ആയ വയനാട് ലോകം മുഴുവന് അറിയപ്പെടും എന്നാണ് ഞാന് ഉദ്ധേശിച്ചത്".
ഞങ്ങളുടെ ചിരിക്കിടയില് ആ മറുപടി മുങ്ങി പോയി ....
Monday, April 12, 2010
ഇക്കയും വൃത്തങ്ങളും ...
വാരാന്ത്യങ്ങളില് പ്രത്യേകിച്ച് പണി ഒന്നും ഇല്ലാതെ വരുമ്പോള് പിന്നെ ചെയ്യാന് ഉള്ളത് പുതിയ പാട്ടുകള് ഇറക്കുക എന്നതാണ്. അങ്ങനെ ആഗതന് എന്ന സിനിമയിലെ പാട്ട് കയ്യില് കിട്ടി. അതില് ശ്രേയ ഗോശാല് പാടിയ ഒരു പാട്ടുണ്ട്. കൊള്ളാം എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഇത് മറ്റൊരു സംഗീത ആസ്വാധകന് ആയ വള്ളിയെ കേള്പ്പിച്ചു. വള്ളിയുടെ മറുപടി വളരെ രസകരം ആയിരുന്നു. ഈ പാട്ടിന്റെ വൃത്തം ശരിയല്ല എന്നാണ് comment . അങ്ങനെ ഇത് വളരെ ചൂടേറിയ ഒരു ചര്ച്ചക്ക് വഴി വച്ചു. മലയാള ഭാഷയിലെ വൃത്തങ്ങളെ കുറിച്ച ചര്ച്ച നടക്കുന്നു. ബിനിലും ഞാനും വള്ളിയും അറിയാവുന്ന നമ്പര് ഒക്കെ വച്ച് കാച്ചുന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു കാണും. എവിടെയോ കിടന്നു മസില് പെരുപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഇക്ക പാഞ്ഞു വന്നു. വന്ന പാടെ ചോദ്യം " എന്താ ... എന്താ പ്രശ്നം?". വള്ളി എന്തോ point പറയുന്നതിന് ഇടക്കാണ് ഈ ചോദ്യം. വള്ളിയുടെ മറുപടി " ഈ ചര്ച്ചയില് നിനക്ക് സംസാരിക്കാന് ഉള്ള വകുപ്പില്ല". സൂര്യന് താഴെ ഏതു വിഷയത്തിലും ഒരു അഭിപ്രായം പറയുന്ന ഇക്ക ഇത് കേട്ട് ഞെട്ടി. "അതെന്താ?"
വള്ളി: "ഇത് മലയാളത്തിലെ വൃത്തങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ചര്ച്ച ആണ്. അത് കൊണ്ട് മിനിമം മലയാള ഭാഷ എങ്കിലും നേരാം വണ്ണം അറിയുന്നവര്ക്കെ ഇതില് പങ്കെടുക്കാന് യോഗ്യത ഉള്ളൂ.". ഇക്ക അറിയാവുന്ന മലയാളവും മറന്നു പോയി എന്ന് തോന്നുന്നു. മസ്സിലും തടവി തിരിച്ചു നടക്കാന് "നിര്ബന്ധസ്തന്" ആയി ....
വാല്ക്കഷ്ണം: മലയാള ഭാഷയ്ക്ക് ഇക്കയുടെ മഹാത്തായ സംഭാവന ആണ് മേല് പ്രയോഗിച്ച "നിര്ബന്ധസ്തന്" എന്ന വാക്ക്.
വള്ളി: "ഇത് മലയാളത്തിലെ വൃത്തങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ചര്ച്ച ആണ്. അത് കൊണ്ട് മിനിമം മലയാള ഭാഷ എങ്കിലും നേരാം വണ്ണം അറിയുന്നവര്ക്കെ ഇതില് പങ്കെടുക്കാന് യോഗ്യത ഉള്ളൂ.". ഇക്ക അറിയാവുന്ന മലയാളവും മറന്നു പോയി എന്ന് തോന്നുന്നു. മസ്സിലും തടവി തിരിച്ചു നടക്കാന് "നിര്ബന്ധസ്തന്" ആയി ....
വാല്ക്കഷ്ണം: മലയാള ഭാഷയ്ക്ക് ഇക്കയുടെ മഹാത്തായ സംഭാവന ആണ് മേല് പ്രയോഗിച്ച "നിര്ബന്ധസ്തന്" എന്ന വാക്ക്.
Sunday, April 11, 2010
നെന്മാറ വെടിക്കെട്ട്
ഇവിടെ കഥാ നായകന് ഉണ്ണി ആണ്. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നെന്മാറ വേല ആയിരുന്നു. ഇത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ ഒരു മഹത്തായ ഉത്സവമാണ്. വേല കാണാ പോകാന് പുള്ളി എന്നെയും ക്ഷണിച്ചിരുന്നു, പക്ഷെ പോകാന് പറ്റിയില്ല.
അദ്ദേഹം വേലയും വെടികെട്ടും ഒക്കെ കണ്ടു തിര്ചെതിയപ്പോ ഇവിടെ ഭയങ്കര ബഹളം ആയിരുന്നു. ഇറാക്ക് ബോംബിംഗ് നേരില് കണ്ട എഫ്ഫക്റ്റ്,... നെഞ്ചിനെ കിടിലം കൊള്ളിച്ച വെടിക്കെട്ട്.... എന്നൊക്കെ ആയിരുന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചത്. പക്ഷെ എഫ്ഫക്റ്റ് ഇവിടെ തീര്ന്നില്ല.... പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോ ആള് പനിച്ചു കിടക്കുന്നു... രണ്ടു ദിവസം ആ കിടപ്പ് തന്നെ കിടന്നു.. രാത്രിയില് പാതിരക്ക് ഞെട്ടി ഉണര്ന്നു ബോംബ്... വെടി... എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നു എന്നൊക്കെ റൂമില് കിടക്കുന്ന മറ്റുള്ളവര് പറഞ്ഞു കേള്ല്ക്കുന്നു..
ഇതോടൊപ്പം ഇവിടെ ആളുകള് മറ്റു പല സംശയങ്ങളും പറഞ്ഞു കേള്ക്കുന്നുണ്ട്.. യഥാര്ത്ഥത്തില് അദ്ദേഹം വെടിക്കെട്ട് കാണാന് തന്നെ ആണോ പോയത്.. അതോ മറ്റു പല അര: അല്ല വെടിക്കെട്ടും കണ്ടു പേടിച്ചു പോയതാണോ എന്ന്......
അദ്ദേഹം വേലയും വെടികെട്ടും ഒക്കെ കണ്ടു തിര്ചെതിയപ്പോ ഇവിടെ ഭയങ്കര ബഹളം ആയിരുന്നു. ഇറാക്ക് ബോംബിംഗ് നേരില് കണ്ട എഫ്ഫക്റ്റ്,... നെഞ്ചിനെ കിടിലം കൊള്ളിച്ച വെടിക്കെട്ട്.... എന്നൊക്കെ ആയിരുന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചത്. പക്ഷെ എഫ്ഫക്റ്റ് ഇവിടെ തീര്ന്നില്ല.... പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോ ആള് പനിച്ചു കിടക്കുന്നു... രണ്ടു ദിവസം ആ കിടപ്പ് തന്നെ കിടന്നു.. രാത്രിയില് പാതിരക്ക് ഞെട്ടി ഉണര്ന്നു ബോംബ്... വെടി... എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നു എന്നൊക്കെ റൂമില് കിടക്കുന്ന മറ്റുള്ളവര് പറഞ്ഞു കേള്ല്ക്കുന്നു..
ഇതോടൊപ്പം ഇവിടെ ആളുകള് മറ്റു പല സംശയങ്ങളും പറഞ്ഞു കേള്ക്കുന്നുണ്ട്.. യഥാര്ത്ഥത്തില് അദ്ദേഹം വെടിക്കെട്ട് കാണാന് തന്നെ ആണോ പോയത്.. അതോ മറ്റു പല അര: അല്ല വെടിക്കെട്ടും കണ്ടു പേടിച്ചു പോയതാണോ എന്ന്......
Thursday, April 8, 2010
പൂരം ....
ഈ പോസ്റ്റിന്റെ പ്രത്യേകത ഇത് ചൂടാറുന്നതിനു മുന്പേ പോസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു
എന്നതാണ്. ഇത്തവണത്തെ തൃശൂര് പൂരത്തിന് വീട്ടില് പോവുന്ന കാര്യം ഡിങ്കനും ഫ്രാന്കിയും ഗൌരവമായി ചര്ച്ച ചെയ്യുകയാണ്.
ഫ്രാങ്കി: എന്നാണ് തൃശ്ശൂര് പൂരം?
ഡിങ്കന്: അടുത്തതിന്റെ അടുത്ത ആഴ്ച.
ഫ്രാങ്കി: അല്ല .. ടിക്കറ്റ് കിട്ടുമോ?
ഡിങ്കന്: നോക്കാം .. തിരക്ക് കാണും...
ഇത് കണ്ടു ഇക്ക അപ്പുറത്ത് നില്പ്പുണ്ട്. ഇക്കയുടെ വളരെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം.
"അല്ല .. പൂരത്തിന് എന്തിനാ ടിക്കറ്റ്?"
ഇത് കേട്ട് അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാവരും നാല് ഭാഗത്തേക്ക് ചിതറി ഓടി.
എന്നതാണ്. ഇത്തവണത്തെ തൃശൂര് പൂരത്തിന് വീട്ടില് പോവുന്ന കാര്യം ഡിങ്കനും ഫ്രാന്കിയും ഗൌരവമായി ചര്ച്ച ചെയ്യുകയാണ്.
ഫ്രാങ്കി: എന്നാണ് തൃശ്ശൂര് പൂരം?
ഡിങ്കന്: അടുത്തതിന്റെ അടുത്ത ആഴ്ച.
ഫ്രാങ്കി: അല്ല .. ടിക്കറ്റ് കിട്ടുമോ?
ഡിങ്കന്: നോക്കാം .. തിരക്ക് കാണും...
ഇത് കണ്ടു ഇക്ക അപ്പുറത്ത് നില്പ്പുണ്ട്. ഇക്കയുടെ വളരെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം.
"അല്ല .. പൂരത്തിന് എന്തിനാ ടിക്കറ്റ്?"
ഇത് കേട്ട് അവിടെ കൂടിയിരുന്ന എല്ലാവരും നാല് ഭാഗത്തേക്ക് ചിതറി ഓടി.
Monday, April 5, 2010
Joshi - 43 vayassu
ഞാന് ഇനി എഴുതേണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചതാ ... പക്ഷെ എന്നെ ഈ ശവതാളികള് ഓരോന്നു ചെയ്തു കൂട്ടുംബോള് എങ്ങനെ എഴുതാതെ ഇരിക്കും !?
Island express ഇന്റെ ടിക്കറ്റ് എടുകേണ്ടതിന്നു പകരം പള്ളി സാറ് yeshwanthpur express ഇന്റെ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു നില്കുന്ന സമയം. എന്നോട് ജനറല് ടിക്കറ്റ് ഉണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞു പള്ളി സാറ് ഫോണ് വെചൂ. എനിക്ക് സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒക്കെ വന്നു. ഏറ്റെടുത്ത കാര്യം ആദ്യമായാണ് പള്ളി സാറ് ചെയ്തു തീര്കാതെ പോയത്. കാല് ഉളുക്കി കിടക്കുന്ന സജിതിനെ കണ്ടപ്പോള് അവന് ഒരു നമ്പര് തന്നു. ഒരു ഇടനിലക്കാരന്റെ. ആദ്യം ടിക്കറ്റ് ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും, അദ്ദേഹം പിന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ടിക്കറ്റ് ഉണ്ടെന്നു. പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം ടിക്കറ്റ് ഇല് ഉള്ള ആളുടെ വയസു 43 ! കുഉടെ ആളുകള് ഉണ്ടായിരുനത് കൊണ്ട് adjust ചെയ്തു പോന്നു. പിന്നെ ആ ടിക്കറ്റ് ഞാന് പൊക്കത്തില് നില്കുന്ന ഒരു ആള്കാന് കൊടുത്തത്. അങ്ങനെ ഞാനും ഉണ്ണിയും ഒരു ദിവസത്തേക്ക് ജോഷി - 43 വയസു ആയി ! Courtesy പള്ളി സാറ് !
Island express ഇന്റെ ടിക്കറ്റ് എടുകേണ്ടതിന്നു പകരം പള്ളി സാറ് yeshwanthpur express ഇന്റെ ടിക്കറ്റ് എടുത്തു നില്കുന്ന സമയം. എന്നോട് ജനറല് ടിക്കറ്റ് ഉണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞു പള്ളി സാറ് ഫോണ് വെചൂ. എനിക്ക് സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒക്കെ വന്നു. ഏറ്റെടുത്ത കാര്യം ആദ്യമായാണ് പള്ളി സാറ് ചെയ്തു തീര്കാതെ പോയത്. കാല് ഉളുക്കി കിടക്കുന്ന സജിതിനെ കണ്ടപ്പോള് അവന് ഒരു നമ്പര് തന്നു. ഒരു ഇടനിലക്കാരന്റെ. ആദ്യം ടിക്കറ്റ് ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും, അദ്ദേഹം പിന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ടിക്കറ്റ് ഉണ്ടെന്നു. പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം ടിക്കറ്റ് ഇല് ഉള്ള ആളുടെ വയസു 43 ! കുഉടെ ആളുകള് ഉണ്ടായിരുനത് കൊണ്ട് adjust ചെയ്തു പോന്നു. പിന്നെ ആ ടിക്കറ്റ് ഞാന് പൊക്കത്തില് നില്കുന്ന ഒരു ആള്കാന് കൊടുത്തത്. അങ്ങനെ ഞാനും ഉണ്ണിയും ഒരു ദിവസത്തേക്ക് ജോഷി - 43 വയസു ആയി ! Courtesy പള്ളി സാറ് !
Sunday, April 4, 2010
പ്രോബ്ലം കോയി നഹി
പണ്ട് വള്ളിക്ക് സ്വന്തമായി hyper -threading കമ്പ്യൂട്ടര് ഉള്ള കാലം. വള്ളിയുടെ UPS പെട്ടന്ന് കംപ്ലൈന്റ്റ് ആയി . ഇത് നന്നാക്കാന് പറ്റുന്ന സ്ഥലം അന്വേഷിച്ചു അവന് bangalore മൊത്തം
നടപ്പായിരുന്നു, ഒടുവില് അറിഞ്ഞു SP റോഡില് പോയാല് നന്നാക്കി കിട്ടും എന്ന് .
വള്ളി ഒരുദിവസം മച്ചാനെയും കൂട്ടി SP റോഡില് പോകാന് ഇറങ്ങി . ഷോപ്പ് കണ്ടു പിടിച്ചു അവിടെ എത്തിയപ്പോ ഒരു ജനക്കൂടം ആ ഷോപ്പിനുk മുന്പില് തിങ്ങി കൂടി നില്ക്കുന്നു . എല്ലാവരും UPS നന്നാക്കാന് വന്നവരാണ്.
കുറെ നേരം കാത്തു നിന്ന് , ഒടുവില് സഹി കെട്ട വള്ളി പൂര്ണ്ണ ആരോഗ്യവും ഉപയിഗിച്ചു , ഒരുവിടത്തില് എല്ലാവരെയും തള്ളി മാറ്റി രേപൈര് ചെയ്യുന്ന ആളുടെ മുന്പില് എത്തി . ഇത് കണ്ടു ആളുകള് ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവും ഉണ്ടാക്കാനും തുടങ്ങി . ഇതെല്ലം കണ്ട ഷോപ്പ് ഉടമ വല്ലിയോടു ചോദിച്ചു "പ്രോബ്ലം ക്യഹെ ??".
ഒരു ഹിന്ദി ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എത്തിയ വള്ളിക്ക് പെട്ടന്നുള്ള ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോ ഒന്ന് വിയര്ത്തു പോയി. മച്ചാനെ മുന്പില് നിര്ത്തി പ്രോബ്ലം എക്ഷ്പ്ലൈന്ചെയ്യാന് നോക്കിയപ്പോ അവന് വളരെ പിറകിലാണ് താനും, ഒടുവില് രണ്ടും കല്പിച്ചു ഒരു മറുപടി നല്കി.. "പ്രോബ്ലം കോയി നഹി... "
(യഥാര്ത്ഥത്തില് പ്രോബ്ലം പത്താനഹി എന്ന് പറയാനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്) അത് വരെ ബഹളം വച്ച ജനക്കൂട്ടംഇത് കേട്ടതോടെ പെട്ടന്ന് തന്നെ സൈലന്റ് ആയി, ഇത് കേട്ട മച്ചാനും അല്പം മാറി നിന്നൂ. പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് എന്തായിരികും എന്ന് ഞാന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ...
നടപ്പായിരുന്നു, ഒടുവില് അറിഞ്ഞു SP റോഡില് പോയാല് നന്നാക്കി കിട്ടും എന്ന് .
വള്ളി ഒരുദിവസം മച്ചാനെയും കൂട്ടി SP റോഡില് പോകാന് ഇറങ്ങി . ഷോപ്പ് കണ്ടു പിടിച്ചു അവിടെ എത്തിയപ്പോ ഒരു ജനക്കൂടം ആ ഷോപ്പിനുk മുന്പില് തിങ്ങി കൂടി നില്ക്കുന്നു . എല്ലാവരും UPS നന്നാക്കാന് വന്നവരാണ്.
കുറെ നേരം കാത്തു നിന്ന് , ഒടുവില് സഹി കെട്ട വള്ളി പൂര്ണ്ണ ആരോഗ്യവും ഉപയിഗിച്ചു , ഒരുവിടത്തില് എല്ലാവരെയും തള്ളി മാറ്റി രേപൈര് ചെയ്യുന്ന ആളുടെ മുന്പില് എത്തി . ഇത് കണ്ടു ആളുകള് ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവും ഉണ്ടാക്കാനും തുടങ്ങി . ഇതെല്ലം കണ്ട ഷോപ്പ് ഉടമ വല്ലിയോടു ചോദിച്ചു "പ്രോബ്ലം ക്യഹെ ??".
ഒരു ഹിന്ദി ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എത്തിയ വള്ളിക്ക് പെട്ടന്നുള്ള ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോ ഒന്ന് വിയര്ത്തു പോയി. മച്ചാനെ മുന്പില് നിര്ത്തി പ്രോബ്ലം എക്ഷ്പ്ലൈന്ചെയ്യാന് നോക്കിയപ്പോ അവന് വളരെ പിറകിലാണ് താനും, ഒടുവില് രണ്ടും കല്പിച്ചു ഒരു മറുപടി നല്കി.. "പ്രോബ്ലം കോയി നഹി... "
(യഥാര്ത്ഥത്തില് പ്രോബ്ലം പത്താനഹി എന്ന് പറയാനാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്) അത് വരെ ബഹളം വച്ച ജനക്കൂട്ടംഇത് കേട്ടതോടെ പെട്ടന്ന് തന്നെ സൈലന്റ് ആയി, ഇത് കേട്ട മച്ചാനും അല്പം മാറി നിന്നൂ. പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് എന്തായിരികും എന്ന് ഞാന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ...
Subscribe to:
Posts (Atom)